Wózek inwalidzki. Szlaki bez barier

Wędrówki dla wszystkich: cztery trasy dostępne dla wszystkich i pozbawione barier w całej Hiszpanii

none

W Hiszpanii rośnie liczba szlaków przystosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych, które umożliwiają swobodne poruszanie się po terenach przyrodniczych i wiejskich. Trasy te ułatwiają osobom o ograniczonej sprawności ruchowej dostęp do lasów, gór, dolin, jezior i historycznych miasteczek, zapewniając wszystkim użytkownikom pełną dostępność i inkluzywność. Wiele z nich posiada utwardzoną nawierzchnię, oznakowanie w formie piktogramów oraz materiały w alfabecie Braille’a.  Do najbardziej znanych tras przystosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych należą hiszpańskie Zielone Szlaki (tzw. Vías Verdes) - dawne trasy kolejowe, przekształcone obecnie w wygodne ścieżki. Aby Twoją jedyną troską było czerpanie radości z tych spacerów, organizacje takie jak Predif-Impulsa Igualdad oraz platforma społecznościowa Tur4all pomogą Ci zaplanować trasę.  Wybraliśmy cztery reprezentatywne przykłady tras dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych, aby zachęcić Cię do ich odkrywania we własnym tempie. Przeżyj je i rozkoszuj się każdą chwilą oraz każdym doznaniem. 

  • Senda del Oso (Ścieżka Niedźwiedzia). Quirós. Asturia

    Zielony Szlak Vía Verde La Senda del Oso, Asturia

    Odkryj najbardziej bujną część Asturii, na północy Hiszpanii, bez obaw o niemożliwe do pokonania podejścia. Trasa Senda del Oso (Ścieżka Niedźwiedzia) to jeden z najbardziej znanych Zielonych Szlaków w Hiszpanii. Nazwa szlaku pochodzi od wydarzeń z 1996 roku, kiedy to na jednym z jego obszarów, na wzgórzu Fernanchín, utworzono ogrodzoną zagrodę w celu ochrony dwóch osieroconych niedźwiedziątek: Paca i Tola. Obecnie w tym środowisku żyje niedźwiedzica Molina. Ten dobrze utwardzony szlak jest idealny dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej (PMR). Biegnie on śladem dawnej linii kolejowej, którą dziesiątki lat temu kursowały ciężkie pociągi towarowe z węglem wywodzącym się z okolicznych kopalń.  To, co czyni ten Zielony Szlak wyjątkowym, to niezapomniane wrażenie pokonywania gór dosłownie na wskroś — poprzez wąskie wąwozy i tunele wycięte wprost w skale. Poczujesz tutaj, jak natura w pełni Cię spowija, otulając Cię swoim uściskiem. Na trasie miniesz także charakterystyczne asturyjskie gospodarstwa wiejskie — tradycyjne domostwa tutejszych rolników i hodowców.  Trasa dla osób z niepełnosprawnością ruchową: 14 kilometrów, podzielonych na sześć odcinków, między gminami Teverga i Proaza. Dlaczego trasa jest przystosowana dla osób niepełnosprawnych: różnica wysokości jest niewielka, a droga solidnie utwardzona i oznakowana. W Centrum MBT Valles del Oso (Turñón) oraz w strefie rekreacyjnej Buyera znajdują się tablice informacyjne dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz informacje zapisane w alfabecie Braille’a.

  • Las Cedrowy. Park Narodowy Garajonay. La Gomera

    Szlaki El Barranquillo i Alto de Garajonay (La Gomera)

    Jeszcze do niedawna strome ukształtowanie terenu La Gomery, jednej z Wysp Kanaryjskich, stanowiło poważną przeszkodę dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Jednak szlaki takie jak El Barranquillo i Alto de Garajonay pozwalają dziś odkrywać to wyjątkowe otoczenie przyrodnicze w wysoce komfortowych i dostępnych warunkach.  Dzięki tym przystosowanym szlakom możesz przechadzać się po zachwycających lasach laurowych — zielonych korytarzach, w których gra świateł i cieni tworzy niezwykły, tajemniczy nastrój. Tak wygląda krajobraz szlaku El Barranquillo – trasy, którą można pokonać w zaledwie 20 minut, otoczonej charakterystycznymi dla tego typu siedliska dźwiękami i zapachami; siedlisko to uznawane jest za „żywą skamielinę”.  Z kolei szlak prowadzący na Alto de Garajonay zaprowadzi Cię na sam szczyt wyspy La Gomera. Stamtąd rozciąga się imponujący widok na większość wyspy, a także na szczyt Teide, na sąsiedniej Teneryfie. Trasa dla osób z niepełnosprawnością ruchową: Los Barranquillos, 0,8 km; Alto de Garajonay, 2,5 km. Oba szlaki prowadzą przez samo serce Parku Narodowego Garajonay. Dlaczego jest to miejsce przystosowane dla osób niepełnosprawnych: oba szlaki mają niski stopień trudności, charakteryzują się niewielkimi różnicami wysokości, są dobrze oznakowane piktogramami, a na parkingach znajdują się przystosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych podjazdy.

  • Droga św. Jakuba Szlak mozarabski

    Szlak Mozarabski: od Abertury po Santa Cruz (Cáceres)

    Ta historyczna trasa, która łączy się z Drogą św. Jakuba oraz Vía de la Plata w Méridzie, przebiega przez około 120 kilometrów przez region Estremadury. Nazwa ta pochodzi ze średniowiecza, ponieważ była to trasa, którą pokonywali chrześcijanie z południa Półwyspu Iberyjskiego, udając się na pielgrzymkę do Composteli.  Jeden z najłatwiejszych do pokonania odcinków Drogi Mozarabskiej (Camino Mozárabe) to właśnie ten, który prowadzi z miejscowości Abertura do Santa Cruz de la Sierra, w prowincji Cáceres. Trasa ta prowadzi szeroką, twardą i płaską ścieżką, wśród pól uprawnych i pastwisk.  Podczas wycieczki usłyszysz cichy brzęk pasterskich dzwonków, śpiew ptaków oraz tradycyjne odgłosy wiejskiej codzienności. Co więcej, jeśli wybierzesz się na spacer popołudniu, zobaczysz jeden z tych zachwycających zachodów słońca, z których słynie wiejska Estremadura.  Trasa dla osób z niepełnosprawnością ruchową: 9 km. Różnica wysokości wynosi 85 metrów. Zalecany odcinek kończy się około 2,5 kilometra od Santa Cruz. Dlaczego trasa ta jest przystosowana dla osób niepełnosprawnych: przebiega bowiem szeroką drogą o solidnie ubitej nawierzchni.

  • Rezerwat przyrody o uzgodnionym statusie. Staw charca Suárez

    Rezerwat przyrody Charca de Suárez (Motril. Grenada)

    Nadbrzeżne tereny podmokłe przy Charca de Suárez to oaza bioróżnorodności, położona w samym sercu wybrzeża prowincji Granady. Znajduje się w pobliżu Motril - miasta o bardzo bogatym dziedzictwie historycznym i rozciągających się na kilka kilometrów plażach. Ten rezerwat przyrody możesz odkrywać bez pośpiechu i w swoim własnym tempie. Tutejsza sieć szlaków — szerokich, z utwardzoną nawierzchnią gruntową — jest w pełni dostępna i pozbawiona większych różnic wysokości. Wzdłuż trasy, wśród wysokich trzcinowisk otaczających lagunę, dostrzeżesz drewniane czatownie z okienkami umieszczonymi na różnych wysokościach. W nich możesz obserwować ogromne bogactwo ptaków, które tu gniazdują, odpoczywają i korzystają z obfitości tego wyjątkowego miejsca. Przy odrobinie cierpliwości i odrobinie szczęścia zachwyci Cię lot eleganckich czapli siwych i purpurowych oraz różnorodnych gatunków kaczek.  Trasa dla osób z niepełnosprawnością ruchową: trasa o długości 2,5 km. Różnica wysokości wynosząca zaledwie 1 metr. Dlaczego trasa ta jest przystosowana dla osób niepełnosprawnych: ścieżki są niemal płaskie i mają utwardzoną, piaszczystą nawierzchnię. Dostępne są specjalne miejsca parkingowe oraz toalety przystosowane dla osób niepełnosprawnych.

Na terenie wszystkich regionów znajduje się znacznie więcej tras przystosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych. Wiele z nicho znajdziesz na stronie internetowej Spain.info.