Ta strona internetowa wykorzystuje pliki cookies, aby zapewnić użytkownikowi jak najlepsze doświadczenia. Jeśli kontynuujesz przeglądanie, przyjmujemy, że wyrażasz zgodę się na ich używanie. Możesz uzyskać więcej informacji lub dowiedzieć się, jak zmienić ustawienia przeglądarki w naszej polityka cookies




Morze Kantabryjskie i Pireneje stanowią tło dla krajobrazu mieniącego się wszystkimi odcieniami zieleni, pełnego urwistych wybrzeży riasowych i gór porośniętych lasami bukowymi i dębowymi.

Jego mieszkańcy przez wieki byli żeglarzami, rolnikami i pasterzami, mówiącymi językiem, nie mającym nic wspólnego z innymi ogólnie znanymi, którego pochodzenia należałoby szukać raczej w legendach niż w historii. Opowiadają, że początek wszystkiemu dał «Sugaar», jeden z mitycznych bohaterów baskijskich, który zakochał się w pięknej księżniczce, mieszkającej w Mundaka. Z tego związku narodził się Juan Zuria, pierwszy pan regionu o nazwie Bizkaia (Vizcaya). Ale tak naprawdę, Baskowie uważają się za potomków ziemi: czyli euskaldunak. Lud, który zachował swe tradycje, nie pozwalając na ich zdominowanie przez najeźdźców, i stworzył «etniczną wysepkę». Już w XIV wieku baskijscy rybacy dotarli do Islandii i Grenlandii oraz osiedlili się na wybrzeżu Nowej Fundlandii i Kanady. Juan Sebastián Elcano, pierwszy człowiek, który opłynął świat dookoła, pochodził z Getaria, a Zumárraga, zdobywca Filipin, z Legazpi. Z marynarzami współżyje lud rolniczy. «Caserío» - typowa dla tego regionu budowla wiejska, stanowi główne centrum baskijskiego życia wiejskiego. Rolnictwo, wyraźnie małorolne, opiera się na uprawie intensywnej, pozwalającej w pełni wykorzystać ziemię uprawną. Kolejnym tradycyjnym zajęciem Basków jest pasterstwo. Pasterze na ogół byli właścicielami wypasanych stad. Kiedy nie było to możliwe, emigrowali. Wielu z nich przeniosło się do Stanów Zjednoczonych i Kanady. Liczący się przemysł, z którego dzisiaj słynie Kraj Basków pojawił się wraz z handlem na początku XX wieku.



Ośrodki turystyczne


Koniecznie musisz zobaczyć