Ta strona internetowa wykorzystuje pliki cookies, aby zapewnić użytkownikowi jak najlepsze doświadczenia. Jeśli kontynuujesz przeglądanie, przyjmujemy, że wyrażasz zgodę się na ich używanie. Możesz uzyskać więcej informacji lub dowiedzieć się, jak zmienić ustawienia przeglądarki w naszej polityka cookies



Mury Ávili

Lokalizacja

Wspólnota autonomiczna:
Castilla y León

Prowincja/Wyspa:
Ávila

Ávila

  • x

    Światowe Dziedzictwo – certyfikat przyznawany przez UNESCO.


Ávila, miasto wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO, wznosi się pod osłoną gór Sierra de Gredos. Mury tej stolicy jednej z prowincji Kastylii-Leónu skrywają cenny zbiór kościołów i pałaców renesansowych, świadków minionego splendoru miasta, będącego ośrodkiem produkcji wyrobów tekstylnych. Jako kolebka św. Teresy od Jezusa, zarówno na terenie otoczonym murami, jak i poza ich obszarem, miasto posiada wiele budynków o charakterze religijnym, związanych z życiem mistyczki. Komisja Europejska w roku 2010 przyznała Ávili nagrodę dla miast przyjaznych niepełnosprawnym. Doskonałe pieczenie i słynny kotlet cielęcy z Ávili to tylko przedsmak bogatego zbioru przepisów kulinarnych prowincji, zaś jeśli chodzi o wyroby cukiernicze, nie można zapomnieć o sławetnych żółtkach św. Teresy.

Czytaj dalej

Długa historia Ávili ma swój początek w pierwotnej osadzie celtyberyjskiej ludu Wettonów, około roku 700 p.n.e. Wraz z przybyciem Rzymian, w III w. p.n.e., przystąpiono do budowy pierwszych murów, które przekształciły Ávilę w strategiczny punkt obronny. Po wielu wiekach upadku, w wieku XI miasto zostało zaludnione i odbudowane. Jak głosi tradycja, Rajmund z Burgundii , zięć króla Alfonsa VI, był odpowiedzialny za nadzorowanie odbudowy murów z gruzów dawnej fortyfikacji rzymskiej. Epoka największego rozkwitu miasta miała miejsce w wieku XVI, kiedy to produkcja wełny przyczyniła się do jego rozwoju gospodarczego. W okresie dobrobytu zbudowano w Ávili wiele budynków o charakterze świeckim i religijnym, które zachowały się do dnia dzisiejszego na jej starówce. Symbolem miasta są mury obronne, jeden z kompleksów średniowiecznych murów obronnych najlepiej zachowanych w Europie. Na długości dwóch i pół kilometra mury są wyznaczone przez 2.500 blanek, sto wież, sześć bram i trzy przejścia. Brama Los Leales, jedno z głównych wejść do dawnego miasta, prowadzi prosto do katedry, świątyni przypominającej swym wyglądem twierdzę, wzniesionej w okresie XII -XIV wieku. Jej absyda, zwana „cimorro”, jest połączona z murem, stanowiąc wieżę obronną bastionu o największej powierzchni. Podczas gdy na jej fasadzie nakładają się na siebie elementy gotyckie i barokowe, wewnątrz wyróżniają się misterne płaskorzeźby za chórem i grobowiec El Tostado, wykonany z alabastru. W Muzeum Diecezjalnym znajdziemy różne dzieła sztuki, wśród których na szczególną uwagę zasługuje ogromna monstrancja procesyjna autorstwa Juana de Arfe. Po wewnętrznej stronie murów znajdziemy zakątki o wyglądzie średniowiecznym, takie jak plac Los Dávila, oraz ponad tuzin renesansowych domów rodzin szlacheckich, wśród których wymienić można posiadłość rodziny Velada, pałac rodzin Valderrábano czy Núñez Vela. Jednak najbardziej zaskakującą budowlą w tej części miasta jest pałac rodziny Dávila. Jest to potężna twierdza w zasadzie złożona z czterech domów, z których najstarszy pochodzi z XIII wieku. Zespół wyróżnia się blankami i słynnym renesansowym oknem. W pobliżu znajduje się wieża Torreón de los Guzmanes, wzniesiona w XVI wieku, która aktualnie jest siedzibą władz prowincji. To tylko niektóre z ponad stu domostw i rezydencji pałacowych istniejących w Ávili w okresie od XVI do XVIII wieku, co zresztą znalazło swe odzwierciedlenie w pełnej nazwie miasta – Ávila Rycerzy. Centrum miasta stanowi plac Mercado Chico, miejsce gdzie znajdował się dawny rynek rzymski. Na plac ten wychodzą fasady Ratusza i kościoła San Juan, odbudowanego w wiekach XV-XVI. Na przestrzeni swej historii Ávila była kolebką słynnych mistyków hiszpańskich: św. Teresy od Jezusa i św. Jana od Krzyża. Fakt ten jest zauważalny w wielości kościołów i klasztorów rozmieszczonych na terenie całego miasta. Przy placu La Santa znajduje się klasztor o tej samej nazwie, zbudowany w roku 1636 na miejscu domu, w którym urodziła się św. Teresa. W budynku, o barokowej fasadzie, znajduje się cenny zbiór rzeźb autorstwa Gregoria Fernándeza oraz kaplica poświęcona świętej, cechująca się bardzo bogatą ornamentacją. Na zewnątrz zachował się ogród, w którym, jak głosi tradycja, w dzieciństwie bawiła się mistyczka z Ávili. Ávila za murami Poza terenem otoczonym murami położony jest klasztor Wcielenia, zbudowany w XVI wieku, w którym św. Teresa mieszkała jako zakonnica przez ponad 20 lat. Warto w nim zatrzymać się w miejscach przebywania pisarki, w jej celi lub kaplicy Transverberación. Kolejnym ważnym budynkiem jest bazylika San Vicente, wzniesiona w wieku XII obok miejsca męczeństwa trzech świętych z czasów Dioklecjana. Świątynia ta jest uważana za najpiękniejszy przykład stylu romańskiego w mieście, choć posiada inne elementy architektoniczne, dodane w późniejszym okresie. Na zewnątrz budynku dominują trzy wspaniałe absydy, portyk zachodni, zwany także Portykiem Chwały Ávili, oraz fasada południowa. Natomiast wewnątrz rzucają się w oczy sklepienia i podziwiać można grobowiec trzech świętych, cenny wczesnogotycki pomnik nagrobny przypisany mistrzowi Fruchelowi. Za bazyliką znajduje się romański kościół San Andrés, którego wnętrze skrywa kapitele przedstawiające różne sceny, najcenniejsze z wszystkich, jakie zachowały się w stolicy. Romański kościół San Pedro, pochodzący z XII-XIII wieku, należy także do najstarszych w mieście. Surowość charakteryzująca budowlę od wieków przyciągała najwybitniejsze postaci społeczności Ávili. Najbardziej wyróżniającymi się na zewnątrz elementami są wielka rozeta w stylu cysterskim, zdobiąca portal, oraz trzy absydy. Wewnątrz, nieliczne ozdoby kontrastują z interesującym zbiorem malowideł i ołtarzy. Poza murami obronnymi, choć bardzo blisko bramy Los Leales, znajduje się Pałac Dziekanów. Początkowo, jak sama nazwa wskazuje, ten znacznej wielkości budynek pochodzący z XVI wielu został zbudowany jako siedziba kolejnych dziekanów (duchownych odpowiedzialnych za administrację kapituły katedralnej), rezydujących w Ávili na przestrzeni jej historii. Pierwszym elementem zwracającym na siebie uwagę jest jego renesansowa fasada, złożona z podwójnego rzędu kolumn, ozdobionego herbami w stylu plateresco i zwieńczonego barokowymi pinaklami. Elementy te niezaprzeczalnie nadają całości dostojnego wyglądu. Wewnątrz, budynek główny oraz liczne zabudowania rozmieszczone są wokół dziedzińca z dwoma krużgankami posiadającymi gotyckie arkady. Obiekty te służą dziś Muzeum Prowincjonalnemu, posiadającemu interesujące działy poświęcone archeologii, etnografii i sztukom pięknym. Do muzeum należy także przyległy budynek, dawny kościół Santo Tomé el Viejo (XII w.). Budowa klasztoru Santo Tomás, tradycyjnej letniej siedziby królów hiszpańskich, została zakończona w roku 1493 podczas panowania Królów Katolickich. Charakteryzuje go styl izabeliński. Nad kompleksem dominuje monumentalny kościół jednonawowy, pokryty sklepieniem krzyżowym, z licznymi kaplicami bocznymi. Na środku skrzyżowania naw znajduje się piękny grobowiec Infanta Juana, syna królewskiego, wyrzeźbiony z marmuru przez Domenica Fancelliego. Na uwagę zasługuje także wspaniały ołtarz wykonany przez Berruguetego oraz wysoko położony chór. Strefa klasztorna rozciąga się wokół trzech bogato zdobionych dziedzińców: Nowicjatu, Ciszy i Królewskiego. Natomiast dawne zabudowania królewskie mieszczą Muzeum Orientalne, wystawiające interesującą kolekcję dzieł pochodzących z Dalekiego Wschodu. Zwiedzanie tego tysiącletniego miasta można zakończyć w punkcie widokowym położonym przy Cuatro Postes, skąd rozpościera się jeden z najpiękniejszych widoków na średniowieczny kompleks otoczony murami obronnymi. Gastronomia i okolice W dowolnej restauracji stolicy prowincji Ávila można poznać się na znakomitej kuchni tego regionu. Na szczególną uwagę zasługują wyśmienite pieczone prosię i jagnię, nie zapominając o sławetnym kotlecie cielęcym z Ávili. Zarówno tutejsza cielęcina, jak i fasola El Barco de Ávila posiadają własną chronioną nazwę pochodzenia. Duża część sławy, jaką cieszą się wyroby cukiernicze z Ávili, należy się żółtkom św. Teresy (na bazie jajek i cukru). Stolica posiada zróżnicowaną ofertę noclegową. Przy samych murach obronnych leży hotel Parador de Ávila, położony na miejscu dawnego pałacu Piedras Albas. Na terenie prowincji Ávila leżą ważne miejscowości, takie jak Arévalo, piękny przykład stylu mudejar i uznany zespół historyczno-artystyczny; Madrigal de las Altas Torres, miejsce urodzenia królowej Izabeli Katolickiej; Las Navas del Marqués, z zamkiem Magalia; El Barco de Ávila, gdzie na uwagę zasługują gotycki kościół Nuestra Señora de la Asunción (XIV wiek) i zamek Valdecorneja. Wśród odkrytych na terenie prowincji znalezisk archeologicznych warto odwiedzić osadę z epoki żelaza Castro de Cogotas, jedno z najważniejszych stanowisk w Hiszpanii, oraz Toros de Guisando, kamienne rzeźby pochodzenia celtyckiego. I na koniec, Park Regionalny Sierra de Gredos stanowi ciekawą alternatywę dla miłośników przyrody.

Zamknij




Koniecznie musisz zobaczyć



Mapa/Lokalizacja