Odmienna przestrzeń

Muzeum mieszczące się w dawnym budynku Hospital General, którego budowę Karol III zlecił architektowi Sabatiniemu, wpisanym w roku 1977 na listę zabytków historyczno-artystycznych, zawiera jedną z najcenniejszych kolekcji stałych.

Zbiory muzeum pochodzą z dwóch źródeł: kolekcji dawnego MEAC (Hiszpańskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej) oraz dzieł nabytych przez samo muzeum. Nie należy zapomnieć też o zapisie wielkich artystów katalońskich, Salvadora Dalí i Joana Miró. Kolekcja stała zajmuje drugie piętro budynku, podzielone na sale, których ściany poświęcone są między innymi artystom z początku XX wieku: Nonell, Anglada Camarasa, Iturrino, Zuloaga, Solana i María Blanchard; kubizmowi, Picasso, Dalí, Miró oraz jedna z nich dedykowana “Propozycjom”, jak głosi napis. Wystawy czasowe odbywają się w siedzibie głównej muzeum, w pałacach Palacio de Velázquez i Palacio de Cristal. Ostatnie tendencje młodych autorów są prezentowane w tak zwanym „Espacio UNO”, przestrzeni zarezerwowanej dla nich na parterze budynku głównego. Wśród najważniejszych dzieł, które możemy podziwiać w muzeum znajduje się "Guernica" Picassa.

W roku 2005 muzeum zostało powiększone o nowe miejsca wystawowe. Powierzchnia przeznaczona na kolekcję stałą została poszerzona o 50%, sprawiając, że jest to dzisiaj jedno z największych muzeów sztuki nowoczesnej na świecie. Powiększenie obejmuje trzy budynki, w których mieszczą się głównie wystawy czasowe, jedno audytorium zdolne pomieścić 500 osób i drugie (mniejsze) z 200 miejscami, a także dużą bibliotekę artystyczno-humanistyczną.