Milieubeleid

Spanje is, ondanks het feit dat het gezien kan worden als een bergachtig en, in veel opzichten, een halfwoestijnachtig gebied, de habitat van een flora en fauna met een grote rijkdom en verscheidenheid.

Spanje herbergt meer dan 8000 vegetatiesoorten. De Spaanse bossen beslaan ongeveer 30 % van het grondgebied, hoewel dit niet altijd inheemse soorten betreft. Traditionele herbebossingsmethoden, die vooral aan het einde van de 19de eeuw waren ontwikkeld, hebben er toe geleid dat pijn- en eucalyptusbossen overheersen. Spanje begon vele jaren geleden met een beleid ten aanzien van milieubeheer dat in de afgelopen jaren duidelijk is aangescherpt. De bescherming is eigenlijk door de staat opgezet in de vorm van nationale parken, natuurparken of jachtreservaten. Het grootste deel van de verantwoordelijkheden onder dit beleid is echter overgedragen aan de autonome regio's, die verscheidende beschermingsmodellen hebben geïmplementeerd. De grootste milieubedreigingen komen van ontbossing (bosbranden), erosie, verwoestijning en verontreiniging van rivierwater. Dit is een probleem dat zich uitstrekt over heel Zuid-Europa. Het positieve evenwicht tussen verantwoorde landbouw en milieubeheer is een van de belangrijkste debatten die in het land worden gevoerd. Op deze wijze worden tegenwoordig zowel de landbouw als het toerisme (een andere factor die het milieubeheer beïnvloedt) gereguleerd door strenge regelgevingen die economische groei en milieubeheer beide mogelijk maken. Door dit alles is Spanje een land waarin de bewustwording met betrekking tot milieubeheer sterk en groeiende is.