Flora

Flora

Een van de voornaamste gevolgen van de verscheidenheid aan klimaten in Spanje is het duidelijke onderscheid tussen twee soorten vegetatie: het warme en het vochtige Spanje.

Deze klimatologische verscheidenheid brengt een duidelijke scheiding aan tussen twee zeer verschillende vegetatievormen. Aan de ene kant vinden we in het Cantabrische gebied een uitbundige vegetatie met uitgestrekte bossen die bestaan uit bladverliezende bomen. De meest typische boomsoorten zijn eik, linde, kastanje, iep, es, esdoorn of hazelaar. Daarnaast vinden we in dit gebied vlakten die zijn bedekt met dichte Atlantische begroeiing die bestaat uit heide, varens en gaspeldoorn. Verder groeien beukenbomen in de bergen en zijn er dennenbossen in de koelere zones van de Pyreneeën en het Penibetisch gebergte. De tweede grote vegetatiezone in Spanje wordt bepaald door een droog zomerklimaat die ook weer kan worden onderverdeeld in twee vegetatiegroepen: die van de centrale hoogvlakte, la Meseta, en het Iberische laagland aan de ene kant, en aan de andere kant het Spaans Middellandse-Zeegebied. Deze gebieden onderscheiden zich door niet bebouwde grondgebieden met zeer weinig bossen en waar vooral de steeneik te vinden is die in lang vervlogen tijden zijn intreden deed als gevolg van de aanplant van pijnbomen. Op de hoogvlakte vinden we dan ook steeneiken en kurkeiken en in de drogere gebieden, zoals in de Ebrovallei, Extremadura of La Mancha, een landschap dat is bezaaid met vooral struikgewassen en een grote variatie aan verschillende soorten struiken. Andere bomen die in het droge Spanje rijkelijk aanwezig zijn, zijn verschillende eiksoorten, zoals de kleine steeneik en pijnbomen. Steppegebieden zijn wijdverspreid in het westen van Andalusië en het Middellandse-Zeegebied.