Geografische vorm

Geografische vorm

Spanje: een land met een grote variatie aan landschappen en geografie.

Spanje is geografisch verdeeld in zeer verschillende gebieden. De gemiddelde hoogte van het land is met 660 meter aanzienlijk, ofwel het dubbele van het Europese gemiddelde. De hoogste bergtoppen zijn de Teide (3718 meter), op het eiland Tenerife; de Mulhacen (3478 m), in Granada; en de Aneto (3404 m), in de Pyreneeën. De kusten zijn ook zeer verschillend, vertonen verschillende klimaatsoorten en grenzen aan verscheidene zeeën en oceanen. De structuur van het schiereiland kan over het algemeen als volgt worden omschreven. Een grote centrale hoogvlakte die geleidelijk uitloopt naar twee lager gelegen plateaus (noord en zuid) en die wordt onderbroken door twee bergketens, het Centraalgebergte en de bergen van Toledo. Dit plateau is omringd door andere bergformaties en hun omtrek: het Galaico-massief, het Cantabrische bergketen, het Iberisch gebergte en de Sierra Morena. Drie randgebergten geven de bergachtige structuur aan het schiereiland, namelijk de Pyreneeën, het Betische en het Catalaanse gebergte. De Canarische Eilanden hebben tezamen de langste kunst van Spanje (1546 km) en zijn vulkanisch van oorsprong. De Balearen vertonen daarentegen een landschap van gevarieerde hoogte waarbij vooral het gebergte Tramuntana van Mallorca opvalt, de laaglanden van het eiland Menorca -met een hoogte van onder de 300 meter, behalve El Toro (met 357 m)- of de geringe hoogteverschillen van Ibiza, met als hoogste toppen de Sa Talaiassa (475 m) of el Puig Gros (415 m).