De "Costa Cálida", of warme kust, is een omvangrijk stuk van de Spaanse kust waar de ruige berglandschappen hun desolate rust doortrekken tot aan de zee.

Dit is een horizon vol oleanders, vijgencactussen en wilde dwergpalmen, die vanuit een uitkijktoren aan het gevaar van de piraterij herinnert en tevoorschijn komt met dezelfde plechtige kalmte als in de tijden van de avontuurlijke zeevaarders die bereid waren om met hun overvolle schepen terug te keren. Het gekrijs van de meeuwen en het gezoem van de krekels zijn soms het enige geluid dat de zonverlichte atmosfeer onderbreekt. Maar er zijn nog meer redenen voor nieuwsgierigheid. Het contrast tussen de oude vissersdorpen en de tuinderssteden, waarvan de persoonlijkheid zowel te danken is aan de bijna mythische vruchtbaarheid van de velden als aan de monumenten, zou de reiziger kunnen laten geloven dat de afstand tussen beide groter is. Murcia is een kleine streek waar een kort traject van zo’n 100 km tussen de twee uiterste punten de mogelijkheid schept om heel verschillende uithoeken te leren kennen. De mijnen, de geïrrigeerde tuinbouwstreek en de bergen zijn samen met de kust gedurende een hele geschiedenis vol allerlei gebeurtenissen, die goed als legendes door zouden kunnen gaan, de hoofdrolspelers geweest. Ons doel is slechts de nieuwsgierigheid van de reiziger aan te sporen: het zou onmogelijk zijn om in deze kleine ruimte alle kenmerken op te sommen waaruit de aantrekkelijkheid van de regio bestaat. Alhoewel het moeilijk is om zich te onttrekken aan de luiheid wanneer men op het strand uitrust, is de inspanning het toch te proberen de moeite waard.